สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่

ดำเนินชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาเรียนรู้ ก็เสมือนเป็นการที่พวกเราฝึกหัดการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแต่ว่าเด็กซึ่งพวกเราก็ไม่ได้นึกถึงประเด็นนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานศึกษา แต่ว่าจะต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนขี้เกียจคร้านที่จะไปสถานศึกษาเพียงแค่เพราะว่าจำต้องตื่นยามเช้า แล้วก็ จะต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ต้องการที่จะอยากทราบ หรือบางครั้งอาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านจากที่อาจารย์สั่ง ผมคิดว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการศึกษาเล่าเรียนเลยก็ว่าได้
ในการใช่ชีวิตในรั้วสถานที่เรียนตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้คิดถึงผลการที่พวกเราจำต้องมาสถานศึกษา กระทั่งเมื่อพวกเราจบการศึกษาและก็เริ่มปฏิบัติงานวันนั้นล่ะ พวกเราจะคิดถึงวันในช่วงเวลาที่พวกเราอยู่ในสถานที่เรียนขึ้นมาโดยทันที มาเอ๋ยถึงคุณประโยชน์ของสถานศึกษา
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานที่เรียนบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ทำความเข้าใจวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดเพียงติดต่อสื่อสารทั้วไปแค่นั้นแต่ว่าพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุนัขนที่ตามที่เป็นจริงของมันเลย แต่ว่าการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำบอกเล่าแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายผลดีรวมทั้งคำกล่าวสั้นๆวึ่งคำบอกเล่านั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกหัดการเขียนหนังสือ เป็นเรื่องสำคัญสำหรับการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย นอกจากพวกเรายังจำเป็นต้องทำความเข้าใจวิชาต่างๆเว้นเสียแต่เรื่องภาษา ยกตัวอย่างเช่นการ เรียนศิลป์ ต่างๆและก็ การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่ออย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งกลุ่มนี้สามารถเอาไปใช้ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้เป็นอย่างมากในอนาคต แม้กระนั้นในช่วงเวลานั้นพวกเราคงจะไม่ได้ตั้งใจอย่างเอาจริงเอาจังแน่ๆ แต่ว่าสิ่งที่พวกเราผู้คนจำนวนมากลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกฝนดำรงชีวิตในสังคมด้านนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา ในขณะนั้นพวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติภารกิจสิ่งที่จำเป็นต้องทำไป แต่ว่าประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานที่เรียนนั้น พวกเราได้ดูดซึมมาเรื่อยจนถึงเติบโตแล้วก็คิดได้
การศึกษาเล่าเรียนเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของมนุษย์ การได้ดำรงชีวิตในโณงเรียนมันมิได้ห่วยแตกอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย พอเพียงพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่แฮปปี้ที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดบันเทิงใจๆขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัยว่า “เราต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกรอบจัง” เนื่องจากผมเองก็แอบคิดอย่างงั้นแบบเดียวกันมันสนุกสนานแบบไม่ต้องคิดอะไรเยอะมาก แม้กระนั้นในช่วงเวลานี้พวกเราก็จะต้องปฏิบัติภารกิจของพวกเราเพื่อดำรงชีวิตถัดไป จำต้องขอบพระคุณสถานศึกษาทุกหย่อมหญ้าที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆเหมือนกับพวกเรา ผมก็เลยกลับรำลึกถึงเพลงๆนึงที่เคยได้ฟังตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งในเวลานี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในตอนนั้นก็กลีบมีความคิดว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่จริงๆขอรับ

Author: Kevin Jordan